Cantr II Discussion Forum

O tak, Tiotio jest super. Bardzo na tak

Orvar Gilbert - nie wiem kim jesteś, ale lubię Cię, graczu. Bo dobrze grasz. A nawet bardzo dobrze.

Cilla Fortholmborn - młodziutka postać, ale gwiazdkuje przecudownie. Miło grać i miło patrzeć. Wielki plus, potężny potencjał i liczę na rozwój.

Graczu - tak trzymaj.

Znowu oberwie mi się za chwalenie pojedynczej cechy, ale co mi tam.

Elain Sage - Fajnie widzieć, że postaćka, posiadająca w opisie niski wzrost, faktycznie pamięta, że nie wszędzie sięga, a jednocześnie nie robi z siebie ofiary z tego powodu.

Dzień jak co dzień, dzień po dniu Hrun wciąż jest najlepiej odgrywaną postacią.

Porno Grubas wrote:Dzień jak co dzień, dzień po dniu Hrun wciąż jest najlepiej odgrywaną postacią.

Ale sobie wlewasz .... brak słów

Porno Grubas wrote:Dzień jak co dzień, dzień po dniu Hrun wciąż jest najlepiej odgrywaną postacią.

Nie wiem czy najlepiej, ale na pewno najkonsekwentniej. Wkurzał każdą moją postać, którą spotkał (a spotkał wiele) . Szanuję.

Wyobraź sobie jak bardzo irytującą osobą jestem na żywo.

Reszta moich postaci też jest perfekcyjna, niemal.

gala wrote:

Lew Nikołajewicz wrote:

gala wrote:

Uwielbiam Killemall.

Dziecko noszące przy sobie trumnę? Niby gdzie? Na plecach? Wielkie nie i wielki minus za zupełny brak konsekwencji.

Przeciętna dorosła postać - często nie posiadając plecaka - posiada cały stos narzędzi, broń i tarczę, a wcale nie jest odgrywana jako obładowana szmelcem w sposób znacznie utrudniający jej poruszanie się.

Zgadzam się. Owszem. Ale ktoś tu odgrywa DZIECKO. Noszące TRUMNĘ. Dorosły mężczyzna miałby problem samodzielnie nosić to przez dłuższą chwilę co dopiero dziecko noszące to cały dzień. To po prostu idiotyczne i nie ma nic wspólnego z dobrym RP.

Czytałam sobie stare rzeczy na forum i przypomniało mi się, że jeszcze taką jedną sprawę mam "niedokończoną". Wcześniej nie chciałam się afiszować z przyznawaniem do K. Mard. Po odejściu z gry ujawniłam wszystkie postaci, więc w końcu mogę się... bronić przed zarzutami? Przeciwnie.
Sprawa z trumną była wpadką. Niekonsekwentne odgrywanie. Rozpoczynając emigrację, postać ciągnęła za sobą trumnę z trudem (zaznaczałam to wielokrotnie w gwiazdkach) i unikała przemieszczania się z nią bez konieczności. Co do konkretnej wagi tejże trumny, przyjmowałam za faktyczny ciężar z gry, nie "realistyczny". Te nieporęczne bodajże 3 kilogramy nie takie znowu małe dziecko ciągnąć mogło. Ciągnąć, od biedy, nie radośnie z nim biegać.
W jednym (mam nadzieję, że nie więcej, ale postać świata wiele nie zwiedziła) mieście zwyczajnie o fatalnym bagażu zapomniałam, na początku nie było gdzie się cholerstwa pozbyć.

...Tak więc, po czasie, przyznaję się, że popełniłam mały mord na RP.

Zastanawiałam się, czy nie dodać go to listy w tegorocznym rankingu, ale raz - poznałam go wcześniej, dwa - to za co chcę go pochwalić nie wydarzyło się tylko w tym roku.

Perry - Jest mi niezwykle miło, że mogłam z nim stworzyć romantyczną relację, która nie sprowadza się do schematu: "Dwa gołąbki spijają sobie z dzióbków". Cieszę się, że mogłam przy nim odegrać ewolucję związku, od zauroczenia, przez utknięcie we friendzonie, zawód miłosny i wynikającą z niego nienawiść, aż do zupełnego zerwania kontaktów i ochłodzenia uczuć, a następnie ponownego budowania poprawnych sąsiedzkich stosunków i początku nowej przyjaźni, tym razem bez niedomówień. Uwielbiam to, jak realistycznie nie zauważał sygnałów wysyłanych przez moją postać, jednocześnie stale będąc blisko i próbując zrozumieć jej zachowanie. I to że zawsze pozostawał uprzejmy i kulturalny wobec niej, niezależnie od etapu ich realcji. Nawet kiedy (w jej mniemaniu) ją skrzywdził, wynikało to wyłącznie z nieporozumienia, a nie złych intencji. Strasznie rzadko w cantr zdarzają się nieporozumienia, zauważyliście?

ja bym posmiertnie odznaczyl Pania Lucynke
ona wladala wyspa D tak dlugo ze chyba zawsze

z zywych ludkow lubie Megi z Rubinkowa i Raydraka bo oni dawali itemki mojej postaci ktora wpadla w plomienie i splonela

dekalina wrote:Strasznie rzadko w cantr zdarzają się nieporozumienia, zauważyliście?

Szczerze mówiąc odnoszę odwrotne wrażenie. Często spotykałam się w Cantrze z nieporozumieniami wynikającymi z różnych interpretacji czy niedomówień. W niektórych miejscach to standardowy punkt zapalny do kłótni i mini wojen.

Felixis wrote:

dekalina wrote:Strasznie rzadko w cantr zdarzają się nieporozumienia, zauważyliście?

Szczerze mówiąc odnoszę odwrotne wrażenie. Często spotykałam się w Cantrze z nieporozumieniami wynikającymi z różnych interpretacji czy niedomówień. W niektórych miejscach to standardowy punkt zapalny do kłótni i mini wojen.

Otóż to. Dla mnie Cantr to seria niedomówień i nieporozumień.

Faktycznie, zapomniałam o tych małych-wielkich kłótniach. Ale to dlatego, że spora większość z nich jest strasznie wymuszona. Jakby postacie tylko czekały, aż druga powie coś, co dałoby się źle zinterpretować, choćby trzeba było zrobić ku**ę z logiki i do absurdu ponaciągać fakty. Ciężko to nazwać odegranym nieporozumieniem.
Sytuacja z Perrym zapadła mi w pamięć, bo to jedyny przypadek, który widziałam, gdzie: 1. Źle zrozumiane zostało zachowanie postaci, a nie słowa; 2. Konflikt się przeciągnął, bo ludki były zbyt nieśmiałe, żeby powiedzieć co myślą, a nie dlatego, że chciały ciągnąć wojne w nieskończoność; 3. Przez cały czas obie strony naprawdę chciały się pogodzić, bo w gruncie rzeczy nie przestały się lubić.

dekalina wrote:Faktycznie, zapomniałam o tych małych-wielkich kłótniach. Ale to dlatego, że spora większość z nich jest strasznie wymuszona. Jakby postacie tylko czekały, aż druga powie coś, co dałoby się źle zinterpretować, choćby trzeba było zrobić ku**ę z logiki i do absurdu ponaciągać fakty. Ciężko to nazwać odegranym nieporozumieniem..

Spoko. Później takiemu delikwentowi przez parę godzin trzeba tłumaczyć znaczenie każdego słowa i przekonywać że mówiło się w innym kontekście. No ale ważne że kłótnia jest i foch. Super RP.