Cantr II Discussion Forum

Za dużo płakał.

dekalina wrote:Za dużo płakał.

Albo wpełzł do otwartego pojazdu i oskarżono go o próbę kradzieży.

Zobaczyli coś nienaturalnie małego przypominającego niewyrośniętego człowieka, to zabili
Też mnie dziecko kusiło (4-5 lat), ale bałam się, że taki wiek to będzie przesada (tu naprawdę trzeba dobrze trafić z otoczeniem). No ale dobra, jak już wymieniamy to ja rzucę moje stare, luźne, niedopracowane i nigdy nieużyte pomysły, które ktoś może sobie przygarnąć:
- Postać która udawałaby że jest niewidoma, ale tak naprawdę widziałaby dobrze. Niestety to lepiej wykonywałoby się z fabularnym pomocnikiem, a nie tak łatwo o wspólników zbrodni. Postać wykorzystywałaby "niepełnosprawność" do wyłudzania darmowych gratów, albo odwracania uwagi podczas kradzieży.
- Zdziwaczały naukowiec stroniący od towarzystwa kobiet. Twórca całkowicie nieprzydatnych przedmiotów (np. coś w stylu zakrzywionej w kształt "U" łyżki do karmienia samego siebie, albo jakieś niemożliwe do mechanicznego wytworzenia fabularne niewypały). Jego nieodłącznym atrybutem byłaby pełna kartek księga do której zaglądałby przy każdej wolnej okazji w poszukiwaniu inspiracji. Gdyby ktoś do niej zajrzał, okazałoby się, że kartki są puste.

Poza tym mam dwa w zanadrzu, ale brak czasu na granie mnie stopuje przed majstrowaniem nowych ludków.

Felixis wrote:- Postać która udawałaby że jest niewidoma, ale tak naprawdę widziałaby dobrze. Niestety to lepiej wykonywałoby się z fabularnym pomocnikiem, a nie tak łatwo o wspólników zbrodni. Postać wykorzystywałaby "niepełnosprawność" do wyłudzania darmowych gratów, albo odwracania uwagi podczas kradzieży.

Dokładnie to kiedyś zrobiłem! Dawno temu. Postać udawała niewidomą i nierozgarniętą, wykorzystując to przy buszowaniu po budynkach, a jego "opiekunka" mówiła ile to ma z nim problemów.

Sasza wrote:

Felixis wrote:- Postać która udawałaby że jest niewidoma, ale tak naprawdę widziałaby dobrze. Niestety to lepiej wykonywałoby się z fabularnym pomocnikiem, a nie tak łatwo o wspólników zbrodni. Postać wykorzystywałaby "niepełnosprawność" do wyłudzania darmowych gratów, albo odwracania uwagi podczas kradzieży.

Dokładnie to kiedyś zrobiłem! Dawno temu. Postać udawała niewidomą i nierozgarniętą, wykorzystując to przy buszowaniu po budynkach, a jego "opiekunka" mówiła ile to ma z nim problemów.

Myślałam kiedyś o zrobieniu czegoś podobnego, ale zaczęłam zastanawiać się, czy wkurzeni gracze nie zaczęliby posądzać mnie o grę ooc.

Rozmowa jest o postaciach, wyrazistych postaciach więc zapytam - jak sobie radzicie z wprowadzaniem waszych planów w życie w wyjątkowo niesprzyjających okolicznościach? Pomińmy sytuacje w której wszyscy śpią snem kamiennym i nie ma przed kim odgrywać, ale kilka moich postaci została bardzo spłycona, wręcz sprowadzona na ziemię przez reakcje pokroju "nie wydziwiaj bo cie zamkniemy / zabijemy". Zaręczam, nie były to "andrzejkowe" postacie, a jednak oczekuje się od nich mówienia "cześć *z uśmiechem* " i jakiejś tam pracy dla samej pracy. Za wysuniecie nosa przed szereg od razu pstryczek.

Zmieniałem otoczenie albo dawałem sobie spokój i postać stawała się kolejnym śpiącym golemem wpasowującym się w lokalny krajobraz.

Raz mi się tak zdarzyło i postać uznała tą drugą za debilną.
Tylko, że nie grozili śmiercią.

Ale najprawdopodobniej uciekłbym na drogę.
No chyba, że Fu. To wtedy miałbym ich w dupie.

Chyba jeszcze nie trafiłam na otoczenie blokujące pomysł... jasne, były miejsca gdzie nie dało się prawie nic zrobić, ale wtedy albo grałam ze sobą, albo zmieniałam miejsce, wprowadzając wymyślony element z czasem. Mimo wszystko gdyby moim pomysłem było np. jakiegoś rodzaju szaleństwo, a ludzie chcieliby mnie za nie zamknąć, ciągnęłabym to dalej zamiast odpuszczać. Postać przecież cudownie nie ozdrowieje przez bycie samą w celi, albo przez widmo rychłej kary. Jak chcą mieć na sumieniu człowieka, niech mają

Raz zdarzyło mi się, że cała wioska była przeciw mojej postaci. Ponieważ było to na początku mojej przygody z cantr i nie wiedziałam, że nawet w sąsiedniej osadzie mogę być odebrana zupełnie inaczej, przez ponad 5 cantrolat próbowałam zmazać pierwsze złe wrażenie (orka na ugorze).
Za drugim razem kłody pod nogi rzucał mi tylko jeden gracz (ale za to był gotów posunąć się do powergameingu). Wręczyłam mu notatkę ooc, w której dosadnie opisałam, co sądzę o jego zachowaniu i pomogło.


O podróżniku w czasie też kiedyś myślałam. Nawet wymyśliłam, jakby się przywitał po pojawieniu się w zielonym: "*Rozejrzał się w około* Ku...a, debil znowu pomieszał coś z tym swoim wehikułem"

witryna wrote:

dekalina wrote:Za dużo płakał.

Albo wpełzł do otwartego pojazdu i oskarżono go o próbę kradzieży.

Z plotek wiem, że kogoś wkurzyło właśnie ciągłe płakanie. Chyba nikt nie spojrzał w opis postaci.

SKONCENTROWANY NA CELU
On na swoim zadaniu koncentruje sie bardzo mocno zeby byc caly czas skupiony.
Np kopie wegiel to trzyma tylko kilof i tarcze i jedzenie i proste ubranie. I robi to 10 lat. Potem znajduje kolejny cel. Np jest sluga i usluguje mieszkancom. A potem np jest kucharzem. To zajmuje sie tylko gotowaniem i tylko o tym rozmawia.
A robi to tak zeby demony nie pozarly jego duszy. Bo jak ma sie za duzo zainteresowan to jakby dusza rozpadala sie na kawalki i w te szczeliny wchodza demony i to poczatek upadku

andrzejek wrote:SKONCENTROWANY NA CELU
On na swoim zadaniu koncentruje sie bardzo mocno zeby byc caly czas skupiony.
Np kopie wegiel to trzyma tylko kilof i tarcze i jedzenie i proste ubranie. I robi to 10 lat. Potem znajduje kolejny cel. Np jest sluga i usluguje mieszkancom. A potem np jest kucharzem. To zajmuje sie tylko gotowaniem i tylko o tym rozmawia.

Nie jest źle, przynajmniej nie ma mowy o...

andrzejek wrote:A robi to tak zeby demony nie pozarly jego duszy.

Ehhhh...

Skąd to Ehh?
Chyba nie liczyłeś na to że Andrzejek nie przemyci do swojej historii choć jednej referencji o demonach pożerających dusze. No ludzie, bądźmy realistami

EDUKATOR
On wie że istnieją demony i wie że stanowią zagrożenie.
Dlatego on uważa za swój cel uświadamianie innych ludków o demonach i o zagrożeniu jakie one stanowią.
W ten sposób on chodzi po miastach i mówi jak żyć żeby demony nie opętały innych ludków.
Ale przez to poczuje się zbyt pewny siebie i z tego powodu zacznie kontaktować się z demonami żeby poznać ich słabości.
Ale tak naprawdę demony to wykorzystają żeby odkryć jego słabość i go opętać. I opętany przed demony będzie niegrzeczny i doprowadzi do swojej śmierci.

Zrób to, andrzejku. Po prostu zrób to.