Cantr II Discussion Forum

Twarda władza jest nieopłacalna ekonomicznie. Pracę może wykonać tylko "człowiek" a ich tyrania odstrasza Gdy elity rządzące są układne i nastawione na współpracę z młodymi to więcej ich zatrzymają.
No chyba że łapać takich i upychać po zamkniętych zakładach pracy

witia1 wrote:No chyba że łapać takich i upychać po zamkniętych zakładach pracy

Kiedys myslalam o stowrzeniu takiego "obozu pracy". Ludzie siedzieliby zamknieci w budynku i pracowali na rzecz osady w zamian dostajac najskromniejszy przyodziewek i pozywienie.
Ale w Cantr "zycie ludzkie" nie jest wartoscia. zdecydowana wiekszosc (zwlaszcza mlodych postaci) w obliczu zamkniecia, przymusowej niewolniczej pracy i strachu wcale nie staralaby sie za wszelka cene przezyc... zaglodziliby sie odmawiajac przyjecia pokarmow, popelnili samobojstwo, lub odmiawialiby pracy pozwalajac sie zabic.... bo przeciez moga stworzyc sobie kolejna postac - fajniejsza, z wiekszymi mozliwosciami rozwojowymi etc.

Marcia wrote:

witia1 wrote:No chyba że łapać takich i upychać po zamkniętych zakładach pracy

Kiedys myslalam o stowrzeniu takiego "obozu pracy". Ludzie siedzieliby zamknieci w budynku i pracowali na rzecz osady w zamian dostajac najskromniejszy przyodziewek i pozywienie.
Ale w Cantr "zycie ludzkie" nie jest wartoscia. zdecydowana wiekszosc (zwlaszcza mlodych postaci) w obliczu zamkniecia, przymusowej niewolniczej pracy i strachu wcale nie staralaby sie za wszelka cene przezyc... zaglodziliby sie odmawiajac przyjecia pokarmow, popelnili samobojstwo, lub odmiawialiby pracy pozwalajac sie zabic.... bo przeciez moga stworzyc sobie kolejna postac - fajniejsza, z wiekszymi mozliwosciami rozwojowymi etc.

prawda prawda ;d ale moja pierwsza postac zostala na 3 lata zamknieta za zbieranie pozywienia bez pozwolenia (ale nie dawali jesc) i musiala pracowac przymusowo. Robilem wszystko zeby przezyla bo nieczesto trafia sie postac nadzwyczaj silna o mistrzowskich umiejętnościach walki i polowania ^^ (nigdy wiecej takiej nie mialem). No i zyje do dzis, juz ma 55 lat

Czy kiedykolwiek zdarzylo Ci sie trafic do miejsca, które swoja martwota sprawia ze zal mhmm sciska?

Niegdyś moje ukochane Zacisze - dzisiaj powinno się nazywać Zadupie.
Szkoda.

Dla mnie rozczarowująca jest każda osada, w której jak nowa osoba poprosi o jedzenie, bo nie ma pojemnika, to zero odzewu od mieszkańców. A co najmniej kilka osób żyje i pracuje. Więc jak się założy projekt, żeby głupie marchewki wyrywać to zaraz atakują, że bez pozwolenia projekt założony. Ludzie, weźcie jakąś tablicę postawcie albo notatkę, że nowi nie są mile widziani i nic nie dostaną, nawet za pracę.

pff....40 cantryjskich lat temu to było normą...nie pracujesz i nie jesz

No obecnie to jedzenia jest tyle, że możnaby je wozić statkami i rozrzucać w niezamieszkanych lokacjach na potrzeby zbłąkanych wędrowców. Urok cantryjskiej ekonomii nieskończoności.

Jeśli mogę sobie pozwolić na drobną dygresję: to jest IMO właśnie główna słabość Cantra. Wczesna faza rozwoju świata jest bardzo ciekawa i emocjonująca więc dająca satysfakcję z grania. Ale już późniejszych fazach zaczyna zanikać wątek ekonomiczny który paradoksalnie wcześniej wspierał RP. W Cantrze III warto by tą sprawę głębiej przemyśleć. O ile oczywiście kiedyś taki powstanie

Fieger wrote:pff....40 cantryjskich lat temu to było normą...nie pracujesz i nie jesz

OK, taki układ może być. Naprawdę nie mam nic przeciwko temu. Przynajmniej przez pewien czas. Ale jak to mówią: ambicje rosną w miarę jedzenia

Tymczasem chodzi mi o sytuacje takie, że lądujesz w lokacji gdzie jest co najmniej kilku śpiochów. Gadasz do nich przez parę dni i zero odzewu. A jak tylko wykażesz się jakaś małą inicjatywą w postaci założenia własnego projektu, to raptem wszyscy się budzą i lecą na ciebie z toporami.

grzybi wrote:

Fieger wrote:pff....40 cantryjskich lat temu to było normą...nie pracujesz i nie jesz

OK, taki układ może być. Naprawdę nie mam nic przeciwko temu. Przynajmniej przez pewien czas. Ale jak to mówią: ambicje rosną w miarę jedzenia

Tymczasem chodzi mi o sytuacje takie, że lądujesz w lokacji gdzie jest co najmniej kilku śpiochów. Gadasz do nich przez parę dni i zero odzewu. A jak tylko wykażesz się jakaś małą inicjatywą w postaci założenia własnego projektu, to raptem wszyscy się budzą i lecą na ciebie z toporami.

święte słowa

marshall wrote:Jeśli mogę sobie pozwolić na drobną dygresję: to jest IMO właśnie główna słabość Cantra. Wczesna faza rozwoju świata jest bardzo ciekawa i emocjonująca więc dająca satysfakcję z grania. Ale już późniejszych fazach zaczyna zanikać wątek ekonomiczny który paradoksalnie wcześniej wspierał RP. W Cantrze III warto by tą sprawę głębiej przemyśleć. O ile oczywiście kiedyś taki powstanie

Oczywiście, głównym problemem Cantra jest przesyt świata dobrami wyrażający się po pierwsze w niekończących się pokładach surowców (a przecież złoża węgla/rud kiedyś się powinny kończyć), po drugie - przesadną obfitością w różnorodne surowce w pewnych rejonach świata. I nie minę się z prawdą mówiąc, że to drugie jest głównym zabójcą cantryjskiego handlu.

Należałoby dodać jeszcze niezniszczalne budynki i pojazdy... ale to już nieco inna historia.

Ja jestem za tym, żeby budynki w jakimś stopniu niszczały z czasem. Z resztą ten temat był już kilkukrotnie poruszany. No ale oczywiście odbiło się to od ściany z napisem "skomplikowana implementacja w grze". Więc póki co mamy szałasy z trawy wybudowane tysiąc dni temu. Ale przynajmniej deszcz na głowę nie pada

To tak jak w normalnym świecie,jest dosyć dużo dóbr by obdarować każdego,mimo to ludzie nadal umierają z głodu a w Cantrze ktoś ma klucz do spicherza a inni mają kościane noże i mają się z tego cieszyć.
Żałuję że nie ma jakiś wędrownych wojowniczych plemion,parę poważnych konfliktów rozruszałoby to towarzystwo wzajemnej adoracji.
Oczywiście jak w grę wchodzi poganianie za garstką bandytów to nie ma sprawy ale jak chcesz poważnego konfliktu to wszyscy robią pod siebie i chowają się gdzie tylko można nawet jak co drugi ma topór i tarczę.

Oczywiście, towarzystwo wzajemnej adoracji ma własną wizję Cantra pełną zawsze rozradowanych (palili coś?) ludzi bijących się poduszeczkami, ale niezbyt mocno, żeby komuś krzywdy nie zrobić.

Ja tak sobie patrzę na pewne miasto i własnym oczom nie wierzę jak to się mogło stać. Kiedyś to było wielkie, ludne, bogate i AKTYWNE miasto a teraz to niemal miasto widmo. Gdzie się podziała ta niegdyś niewielka osada, ale pełna gwarów i zabaw którem mieszkańcy trudnili się porywaniem pięknych dziewić z okolicznych osad, a większość z nich ulegała urokowi tego miejsca